Феназепам в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению феназепама в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора феназепама, взаимодействие с другими лекарствами, применение феназепама (раствор) при беременности. Инструкции: Феназепам в таблетках;
Торговое название: Феназепам®
Международное название: Нет
Лекарственная форма: Раствор для внутривенного и внутримышечного введения 1мг/мл 1мл
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N05 Психолептические средства
N05B Анксиолитики
N05B X Прочие анксиолитики
Фарм. группа:
Психотропные препараты. Анксиолитики. Анксиолитики другие. Код АТХ N05BX
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте при температуре от 15°С до 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке. Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Прозрачная или слабо опалесцирующая, бесцветная или слегка окрашенная жидкость

Состав феназепама в растворе

1 мл раствора содержит
1 мл ерітіндінің құрамында

Активное вещество феназепама

бромдигидрохлорфенилбензодиазепин (феназепам) 1мг
бромдигидрохлорфенилбензодиазепин (феназепам) 1мг

Вспомогательные вещества в феназепаме

повидон (поливинилпирролидон низкомолекулярный медицинский), глицерол (глицерин), натрия дисульфит (натрия пиросульфит), полисорбат-80 (твин-80), натрия гидроксида 1М раствор, вода для инъекций
повидон (медициналық төмен молекулярлы поливинилпирролидон), глицерол (глицерин), натрий дисульфиті (натрий пиросульфиті), полисорбат-80 (твин-80), натрий гидроксидінің 1М ерітінді, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора феназепама

  • невротические, неврозоподобные психопатические, психопатоподобные и другие состояния, сопровождающиеся тревогой, страхом, повышенной раздражительностью, напряженностью, эмоциональной лабильностью
  • реактивные психозы, ипохондрическо-сенестопатический синдром (в том числе резистентный к действию других транквилизаторов), вегетативные дисфункции и расстройства сна
  • профилактика состояний страха и эмоционального напряжения
  • в составе комплексной терапии при абстинентном и токсикоманическом синдроме
  • как противосудорожное средство препарат применяют для лечения больных височной и миоклонической эпилепсией
  • в неврологической практике Феназепам применяют для лечения гиперкинезов и тиков, ригидности мышц, вегетативной лабильности
  • в анестезиологии препарат используют для премедикации (в качестве компонента вводного наркоза)
  • невроздық, неврозға ұқсас психопатиялық, психопатиялық тәрізді және үрейленумен, қорқынышпен, жоғары ашушаңдықпен, қобалжушылықпен, көңіл-күйдің құбылмалығымен қоса қабаттасатын басқа да жағдайларда
  • реактивті психоздарда, ипохондриялық-сенестопатиялық синдромда (соның ішінде басқа транквилизаторлардың әсеріне төзімді), вегетативті қызметтер бұзылғанда және ұйқы бұзылғанда
  • қорқыныш және көңіл-күй қобалжушылығының алдын алуға
  • абстинентті және токсикоманиялық синдромда кешенді емдеу құрамында
  • құрысуға қарсы дәрі ретінде препаратты самай және миоклоникалық эпилепсиясы бар емделушілерге қолданады
  • неврологиялық тәжірибеде Феназепамды гиперкинездер мен тартылулар, бұлшықеттің сіресуін, вегетативті құбылмалылықты емдеу үшін қолданады.
  • анестезиологияда препарат премедикация үшін пайдаланылады (кіріспе наркоз компоненті ретінде)

Противопоказания феназепама в растворе

  • кома, шок, миастения
  • закрытоугольная глаукома (острый приступ или предрасположенность)
  • острые отравления алкоголем (с ослаблением жизненно важных функций), наркотическими анальгетиками и снотворными средствами
  • тяжелая хроническая обструктивная болезнь легких (возможно усиление дыхательной недостаточности), острая дыхательная недостаточность
  • гиперчувствительность к компонентам, входящим в состав препарата и к другим бензодиазепинам
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • кома, шок, миастения
  • жабық бұрышты глаукома (жедел ұстамалар немесе оған бейімділік)
  • алкогольмен (өмір үшін маңызды қызметтердің әлсіреуімен), есірткілік анальгетиктермен және ұйықтатқыш дәрілермен жедел улану
  • өкпенің созылмалы ауыр обструкциялық ауруы (тыныс алу қызметінің жеткіліксіздігі күшеюі мүмкін), тыныс алу қызметінің жедел жеткіліксіздігі
  • препараттың немесе басқа да бензодиазепиндер құрамына кіретін компоненттерге асқын сезімталдық
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балаларға және жасөспірімдерге

Побочные действия раствора феназепама

  • в начале лечения (особенно у пожилых больных) - сонливость, чувство усталости, головокружение, нарушение концентрации внимания, атаксия, дезориентация, неустойчивость походки, замедление психических и двигательных реакций, спутанность сознания
  • сухость во рту или слюнотечение, изжога, тошнота, рвота, снижение аппетита, запоры или диарея, нарушения функции печени, повышение активности «печеночных» трансаминаз и щелочной фосфатазы, желтуха
  • недержание мочи, задержка мочи, нарушение функции почек, снижение или повышение либидо, дисменорея
  • лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз (озноб, гипертермия, боль в горле, необычайная утомляемость или слабость), анемия, тромбоцитопения
  • кожная сыпь, зуд
  • флебит или венозный тромбоз (краснота, припухлость или боль в месте введения)
Прочие:
  • привыкание, лекарственная зависимость
  • снижение артериального давления (АД)
При резком снижении дозы или прекращении приема - синдром «отмены» (раздражительность, нервозность, нарушения сна, дисфорические реакции, спазм гладких мышц внутренних органов и скелетной мускулатуры, деперсонализация, усиление потоотделения, депрессия, тошнота, рвота, тремор, расстройства восприятия, в т.ч. гиперакузия, парестезии, светобоязнь; тахикардия, судороги, редко – психотические реакции)

Редко:
  • головная боль, эйфория, депрессия, тремор, снижение памяти, нарушения координации движений (особенно при высоких дозах), снижение настроения, дистонические экстрапирамидные реакции (неконтролируемые движения, в т.ч. глаз), астения, мышечная слабость, дизартрия, нарушение зрения (диплопия), снижение массы тела, тахикардия, эпилептические припадки (у больных эпилепсией)
Крайне редко:
  • парадоксальные реакции (агрессивные вспышки, психомоторное возбуждение, страх, суицидальная наклонность, мышечный спазм, галлюцинации, возбуждение, раздражительность, тревожность, бессонница)
  • емдеудің бас кезінде (әсіресе егде жастағы науқастарда) - ұйқышылдық, шаршау сезімі, бас айналу, зейінді жұмылдырудың бұзылуы, атаксия, бағыттан адасу, жүріс-тұрыстың тұрақсыздығы, психикалық және қимыл реакцияларының баяулауы, сананың шатасуы
  • ауыздың құрғауы немесе сілекей ағуы, қыжыл, жүректің айнуы, құсу, тәбеттің төмендеуі, іш қату немесе диарея, бауыр қызметінің бұзылуы, «бауыр» трансаминазалары және сілітік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы, сарғаю
  • несепті ұстай алмау, несептің кідіруі, бүйрек қызметінің бұзылуы, либидоның төмендеуі немесе жоғарылауы, дисменорея
  • лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз (қалтырау, гипертермия, тамақтың ауыруы, әдеттен тыс қажығыштық немесе әлсіздік), анемия, тромбоцитопения
  • тері бөртпесі, қышыну
  • флебит немесе көктамыр тромбозы (қызару, енгізген жердің домбығуы немесе ауыруы)
Тағы басқалар:
  • дағдылану, дәріге тәуелділік
  • артериялық қысымның (АҚ) төмендеуі
Дозаны күрт төмендеткенде немесе қабылдауды тоқтатқанда - «тоқтату» синдромы (ашушаңдық, күйгелектік, ұйқының бұзылуы, дисфориялық реакциялар, ішкі ағзалардың тегіс бұлшықеттерінің және қаңқа бұлшықеттерінің түйілуі, деперсонализация, терлеудің күшеюі, депрессия, жүректің айнуы, құсу, тремор, қабылдау сезімінің бұзылуы, соның ішінде гиперакузия, парестезия, жарықтан қорқу; тахикардия, құрысулар, сирек — психоздық реакциялар).

Сирек:
  • бас ауыру, эйфория, депрессия, тремор, жадының нашарлауы, қимыл-қозғалыс үйлесімінің бұзылуы (әсіресе жоғары дозаларда), көңіл-күйдің нашарлауы, дистониялық экстрапирамидалы реакциялар (бақылауға келмейтін қимылдар, оның ішінде көздің), астения, бұлшықет әлсіздігі, дизартрия, көрудің бұзылуы (диплопия), дене салмағының төмендеуі, тахикардия, эпилепсиялық ұстамалар (эпилепсияға шалдыққан науқастарда)
Өте сирек:
  • әдеттен тыс реакциялар (озбырлы қылықтар, психомоторлық қозулар, қорқу, өзіне-өзі қол жұмсауға бейімділік, бұлшықеттің түйілуі, елестеулер, қозу, ашушаңдық, алаңдаушылық, ұйқысыздық)

Особые указания к применению

C осторожностью применять при печеночной и/или почечной недостаточности, церебральной и спинальной атаксии, лекарственной зависимости в анамнезе, склонности к злоупотреблению психоактивными лекарственными средствами, гиперкинезах, органических заболеваниях головного мозга, психозе (возможны парадоксальные реакции), депрессии, гипопротеинемии, ночном апноэ (установленном или предполагаемом), пациентам пожилого возраста.

Требуется соблюдение особой осторожности при назначении Феназепама при тяжелых депрессиях, т.к. препарат может быть использован для реализации суицидальных намерений. Необходимо с осторожностью применять препарат у пожилых и ослабленных больных.

При почечной/печеночной недостаточности и длительном лечении необходим контроль за картиной периферической крови и «печеночными» ферментами.

У пациентов, не принимавших ранее психоактивные лекарственные средства, наблюдается терапевтический ответ на применение Феназепама в более низких дозах, по сравнению с больными, принимавшими антидепрессанты, анксиолитики или страдающими алкоголизмом.

При возникновении у больных таких необычных реакций, как повышенная агрессивность, острые состояния возбуждения, чувство страха, мысли о самоубийстве, галлюцинации, усиление мышечных судорог, трудное засыпание, поверхностный сон, лечение следует прекратить.

Частота и характер побочного действия зависят от индивидуальной чувствительности, дозы и продолжительности лечения. При уменьшении доз или прекращении приема Феназепама побочные эффекты исчезают.

Препарат усиливает действие алкоголя, поэтому употребление спиртных напитков в период лечения Феназепамом не рекомендуется.

Влияние лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Феназепам противопоказан во время работы водителям транспорта и другим лицам, выполняющим работу, требующую быстрых реакций и точных движений.
Бауыр және/немесе бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінде, церебральді және жұлын атаксиясында, дәріге тәуелділік сыртартқысында көрсетілсе, психобелсенді дәрілік заттарды қолдануға бейім болғанда, гиперкинездерде, мидың органикалық ауруларында, психозда (парадоксальді реакциялар болуы мүмкін), депрессияда, гипопротеинемияда, түнгі апноэда (анықталған немесе шамаланған), егде жастағы емделушілерге сақтықпен қолдану керек.

Ауыр депрессияларда Феназепамды тағайындаған кезде айрықша сақ болу талап етіледі, себебі препарат суицидтік ниеттерді жүзеге асыру үшін пайдаланылуы мүмкін. Препаратты егде жастағы және әлсіз науқастарға абайлап қолдану керек. Бүйрек/бауыр қызметінің жеткіліксіздігінде және ұзақ уақыт емделген кезде шеткергі қан көрінісін және «бауыр» ферменттерін бақылап отыру қажет.

Психобелсенді дәрілік заттарды қабылдамаған емделушілерде, антидепрессанттарды, анксиолитиктерді қабылдаған немесе маскүнемдіктен зардап шеккен науқастармен салыстырғанда, Феназепамды өте төмен дозаларда қолдануға емдік жауап байқалады.Емделушілерде қатты озбырлық, күшті қозу жағдайы, қорқу сезімі, өзіне-өзі қол жұмсау ойы, елестеулер, бұлшықет құрысуының күшеюі, ұйықтай алмау, қалғып ұйықтау сияқты әдеттен тыс реакциялар пайда болған кезде емдеуді тоқтатқан жөн.

Жағымсыз әсер жиілігі мен сипаттамасы жекелей сезімталдыққа, дозаға және емделу ұзақтығына байланысты. Дозаны азайтқан кезде немесе Феназепамды қабылдауды тоқтатқанда жағымсыз әсерлері жоғалады. Препарат алкоголь әсерін күшейтеді, сондықтан Феназепаммен емделу кезеңінде спирттік ішімдіктерді қолдану ұсынылмайды.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Феназепамды көлік жүргізушілеріне және реакция шапшаңдығын және дәл қимылды қажет ететін жұмысты жасайтын басқа адамдарға жұмыс уақытында қолдануға болмайды.

Дозировка и способ применения

Феназепам назначают внутримышечно или внутривенно (струйно или капельно).

Для быстрого купирования страха, тревоги, психомоторного возбуждения, а также при вегетативных пароксизмах и психотических состояниях: внутримышечно или внутривенно, начальная доза для взрослых — 0,5–1 мг (0,5–1 мл раствора 1мг/мл), средняя суточная доза — 3–5 мг (3-5 мл раствора 1мг/мл), в тяжелых случаях до 7–9 мг (7-9 мл раствора 1мг/мл). Длительность применения препарата определяется врачом.

При серийных эпилептических припадках препарат вводят внутримышечно или внутривенно, начиная с дозы 0,5 мг (0,5 мл раствора 1мг/мл), средняя суточная доза 1 - 3 мг (1 - 3 мл раствора 1мг/мл).

Для лечения алкогольного абстинентного синдрома Феназепам назначают внутримышечно или внутривенно в дозе по 0,5 мг - 1 раз в день (0,5-1 мл раствора 1мг/мл).

В неврологической практике при заболеваниях с повышенным мышечным тонусом препарат назначают внутримышечно по 0,5 мг 1-2 раза в день (0,5-1 мл раствора 1мг/мл).

Премедикация: внутривенно медленно 3–4 мл раствора 1мг/мл.

Максимальная суточная доза - 10 мг. Курс лечения при парентеральном приеме - до 3 – 4 недель. При отмене препарата дозу уменьшают постепенно.

После достижения устойчивого терапевтического эффекта целесообразно перейти на прием пероральных лекарственных форм препарата.
Феназепамды бұлшықет ішіне немесе көктамыр ішіне тағайындайды (сорғалатып немесе тамшылатып).

Қорқынышты, үрейді, писхомоторлық қозуды тез басу үшін, сондай-ақ, вегетативті пароксизмдерде және психоздық жағдайларда: бұлшықет ішіне немесе көктамыр ішіне, ересектерге арналған бастапқы дозасы — 0,5–1 мг (0,5–1 мл ерітіндіден 1мг/мл), орташа тәуліктік дозасы — 3–5 мг (3-5 мл ерітіндіден 1мг/мл), ауыр жағдайларда 7–9 мг-ға дейін (7-9 мл ерітіндіден 1мг/мл). Препаратты қабылдау ұзақтығын дәрігер анықтайды.

Сериялы эпилепсиялық ұстамаларда препаратты 0,5 мг дозадан бастай отырып (0,5 мл ерітіндіден 1мг/мл) бұлшықет ішіне немесе көктамыр ішіне енгізеді, орташа тәуліктік дозасы 1 - 3 мг (1 - 3 мл ерітіндіден 1мг/мл).

Алкогольдік абстинентті синдромды емдеу үшін Феназепамды 0,5 мг дозадан күніне 1 рет бұлшықет ішіне немесе көктамыр ішіне тағайындайды (0,5-1 мл ерітіндіден 1мг/мл).

Неврологиялық тәжірибеде бұлшықет тонусы жоғары аурулары кезінде препаратты бұлшықет ішіне 0,5 мг-нан күніне 1-2 рет тағайындайды (0,5-1 мл ерітіндіден 1мг/мл).

Премедикация: көктамыр ішіне баяу - 3–4 мл ерітіндіден 1мг/мл.

Ең жоғары тәуліктік доза - 10 мг. Парентеральді қабылдау кезінде емдеу курсы - 3 – 4 аптаға дейін. Препаратты қабылдауды тоқтатқан кезде дозаны біртіндеп азайтады. Тұрақты емдік әсеріне жеткеннен кейін препараттың ішу арқылы қолданылатын дәрілік түрін қабылдауға мақсатты түрде көшу керек.

Взаимодействие с лекарствами

Усиливает действие нейролептиков, транквилизаторов, снотворных, наркозных, анальгезирующих, противосудорожных средств, алкоголя. Снижает эффективность леводопы у больных паркинсонизмом. Может повышать токсичность зидовудина. Ингибиторы микросомального окисления повышают риск развития токсических эффектов. Индукторы микросомальных ферментов печени уменьшают эффективность.

Увеличивает концентрацию имипрамина в сыворотке крови. Гипотензивные средства могут усиливать выраженность снижения артериального давления. На фоне одновременного назначения клозапина возможно усиление угнетения дыхания. При одновременном применении с сиднокарбом эффективность Феназепама резко уменьшается, что сопровождается снижением концентрации Феназепама в крови.
Нейролептиктердің, транквилизаторлардың, ұйықтататын, наркоздық, жансыздандыратын, құрысуға қарсы дәрілердің, алкогольдің әсерін күшейтеді. Паркинсонизммен ауыратын науқастарда леводопа әсерін төмендетеді. Зидовудин уыттылығын арттыруы мүмкін. Микросомальді тотығу тежегіштері уытты әсерлердің дамуын арттырады. Бауырдың микросомальді ферменттерінің индукторлары тиімділігін азайтады.

Қан сарысуында имипраминнің концентрациясын арттырады. Гипотензивті дәрілер артериялық қан қысымының төмендеу айқындылығын күшейтуі мүмкін. Клозапинді бір мезгілде тағайындаған кезде тыныстың тарылуы күшеюі мүмкін. Сиднокарбпен бір мезгілде қолданған кезде Феназепамның тиімділігі күрт төмендейді, бұл қандағы Феназепам концентрациясының төмендеуіне ұласады.

Передозировка феназепамом в растворе

Симптомы: выраженная сонливость, длительная спутанность сознания, снижение рефлексов, длительная дизартрия, нистагм, тремор, брадикардия, одышка или затрудненное дыхание, снижение артериального давления, кома.

Лечение: контроль за жизненно важными функциями организма, поддержание дыхательной и сердечно-сосудистой деятельности, симптоматическая терапия. Специфический антагонист флумазенил (внутривенно 0,2 мг - при необходимости до 1 мг - на 5% растворе глюкозы или 0,9% растворе натрия хлорида).
Симптомдары: айқын ұйқышылдық, сананың ұзақ уақыт шатасуы, рефлекстердің төмендеуі, ұзақ дизартрия, нистагм, тремор, брадикардия, ентігу немесе тыныстың тарылуы, артериялық қысымның төмендеуі, кома.

Емі: организмнің өмірлік маңызды қызметтерін бақылау, тыныс алу және жүрек-қантамыр қызметін демеу, симптоматикалық ем.
  • Флумазенил спецификалық антагонисті (көктамыр ішіне 0,2 мг – қажет болған жағдайда 1 мг-ға дейін глюкозаның 5% ерітіндісінде немесе натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісінде).

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Метаболизируется в печени с образованием активных метаболитов (продуктов алифатического и ароматического окисления). Максимум концентрации препарата после внутривенного введения наступает через 3 минуты. Снижение концентрации Феназепама при его внутривенном введении происходит двухфазно: α-фаза быстрого снижения концентрации и ß-фаза медленного снижения концентрации. Феназепам выводится в основном с мочой в виде метаболитов.

Стационарные уровни концентрации Феназепама устанавливаются в плазме крови больных через 10 суток после начала лечения и варьируют от 6,4 до 292 нг/мл. Оптимальный терапевтический эффект достигается, если постоянная концентрация Феназепама в крови не превышает 30-70 нг/мл, побочные эффекты наиболее выражены, когда концентрации превышают 100 нг/мл.
Белсенді метаболиттерді (алифатикалық және хош иістендіргіш тотығу өнімдерін) түзе отырып бауырда метаболизденеді. Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін препараттың ең жоғарғы концентрациясы 3 минуттан соң басталады. Көктамыр ішіне енгізген кезде Феназепамның концентрациясының төмендеуі екі фазада болады: α-концентрацияның жедел төмендеу фазасы және ß-концентрацияның баяу төмендеу фазасы. Феназепам негізінен метаболиттер түрінде несеппен шығарылады.

Феназепам концентрациясының стационарлық деңгейі науқастардың қан плазмасында ем басталғаннан кейін 10 тәуліктен соң белгіленеді және 6,4-тен 292 нг/мл-ге дейін құбылып тұрады. Егер Феназепамның қандағы тұрақты концентрациясы 30-70 нг/мл-ден аспаса, оңтайлы емдік әсеріне қол жеткізуге болады, концентрациялары 100 нг/мл-ден асқан жағдайда жағымсыз әсерлері барынша айқын.

Фармакодинамика

Феназепам является производным бензодиазепина. Обладает выраженным анксиолитическим, снотворным, седативным, а также противосудорожным и центральным миорелаксирующим действием. Усиливает ингибирующее действие гамма-аминомасляной кислоты на передачу нервных импульсов. Стимулирует бензодиазепиновые рецепторы, расположенные в аллостерическом центре постсинаптических ГАМК-рецепторов восходящей активирующей ретикулярной формации ствола мозга и вставочных нейронов боковых рогов спинного мозга; уменьшает возбудимость подкорковых структур головного мозга (лимбическая система, таламус, гипоталамус), тормозит полисинаптические спинальные рефлексы.

Анксиолитическое действие обусловлено влиянием на миндалевидный комплекс лимбической системы и проявляется в уменьшении эмоционального напряжения, ослаблении тревоги, страха, беспокойства. Выраженность его зависит не столько от концентрации препарата в крови, сколько от скорости его всасывания и поступления в системный кровоток. Седативный эффект обусловлен влиянием на ретикулярную формацию ствола головного мозга и неспецифические ядра таламуса и проявляется уменьшением симптоматики невротического происхождения (тревоги, страха).

На продуктивную симптоматику психотического генеза (острые бредовые, галлюцинаторные, аффективные расстройства) практически не влияет, редко наблюдается уменьшение аффективной напряженности, бредовых расстройств.Снотворное действие сопряжено с угнетением клеток ретикулярной формации ствола головного мозга. Уменьшает воздействие эмоциональных, вегетативных и моторных раздражителей, нарушающих механизм засыпания.

Противосудорожное действие реализуется путем усиления пресинаптического торможения, подавляет распространение судорожного импульса, но не снимается возбужденное состояние очага.Центральное миорелаксирующее действие обусловлено торможением полисинаптических спинальных афферентных тормозящих путей (в меньшей степени и моносинаптических). Возможно и прямое торможение двигательных нервов и функции мышц.
Феназепам бензодиазепин туындысы болып табылады. Анксиолитикалық, ұйықтататын, тыныштандыратын, сондай-ақ құрысуға қарсы және орталықтық бұлшықетті босаңсытатын әсері бар.

Гамма-аминмай қышқылының (ГАМҚ) жүйке импульстарын жеткізуге тежегіш әсерін күшейтеді. Ми бағанасының жоғары қарай белсенділендіретін ретикулярлы формациясының постсинапстық ГАМҚ-рецепторларын аллостериялық орталығында орналасқан және жұлынның бүйір мүйіздерінде қондырма нейрондардың бензодиазепиндік рецепторларын стимуляциялайды; мидың (лимбиялық жүйе, таламус, гипоталамус) қыртысасты құрылымының қозғыштығын азайтады, полисинапстық жұлын рефлекстерін тежейді.

Анксиолитикалық әсері лимбиялық жүйенің бадамша тәрізді кешеніне ықпал етуімен жүзеге асады және көңіл-күй қобалжушылығының азаюымен, үрейленудің, қорқыныштың, мазасыздықтың бәсеңдеуімен білінеді. Оның айқындылығы препараттың қандағы концентрациясына ғана байланысты емес, оның сіңірілу жылдамдығы мен жүйелі қан ағымына түсуіне де байланысты.

Тыныштандырғыш әсер ми бағанының ретикулярлы формациясына және таламустың спецификалық емес ерекше ядросына ықпал етуімен жүзеге асады және шығу тегі невроздық симптоматиканың (үрейлену, қорқу) азаюымен білінеді. Генезі психоздық өнімді симптоматикаға (жедел ағымды сандырақтық, елестеушілік, аффективті бұзылулар) тіпті ықпалын тигізбейді, аффективті ширығу, сандырақтау бұзылыстарының азаюы сирек байқалады.

Ұйықтататын әсері ми бағанасының ретикулярлы формациясы жасушаларының басылуымен байланысты. Ұйықтау механизмін бұзатын эмоциялық, вегетативтік және моторлы тітіркендіргіштердің әсерін азайтады. Құрысуға қарсы әсері пресинапстық тежелудің күшеюі арқылы жүзеге асады, құрысу импульсінің таралуын басады, бірақ ошақтың қозу жағдайы қайтпайды.

Бұлшықеттерді орталықтық босаңсыту әсері полисинапстық жұлынның афференттік тежегіш жолдарының (аз дәрежеде моносинапстық) тежелуімен жүзеге асады. Қозғалыс жүйкелерін және бұлшықеттердің қызметін тікелей де тежеуі мүмкін.

Упаковка и форма выпуска

Раствор для внутривенного и внутримышечного введения 1 мг/мл по 1 мл в ампулы нейтрального стекла. По 10 ампул помещают в коробку из картона. В каждую коробку вкладывают инструкцию по медицинскому применению на государственном и русском языках и нож для вскрытия ампул или скарификатор ампульный. При упаковке ампул с кольцом излома или точкой надлома нож для вскрытия ампул или скарификатор ампульный не вкладывают.
Көктамыр ішіне және бұлшықет ішіне енгізуге арналған ерітінді 1 мг/мл бейтарап шыныдан жасалған ампулаларға 1 мл-ден. 10 ампуладан картон қорапқа салынады. Әр қорапқа мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықты және ампулаларды ашуға арналған пышақты немесе ампулалық скарификаторды салады. Сындыру сақинасы немесе сындыру нүктесі бар ампулаларды қаптағанда ампулаларды ашуға арналған пышақ немесе ампула скарификаторы салынбайды.